DNS uitgelegd: A-records, CNAME en MX in gewone taal

DNS-instellingen zijn voor de meeste mensen een van de meest ontmoedigende schermen in een hostingpaneel — een lijst met cryptische afkortingen die er belangrijk uitziet, zonder dat duidelijk is wat er precies gebeurt als je iets aanpast. In werkelijkheid komt het neer op een paar simpele concepten. We leggen ze uit zonder onnodig jargon.

Wat DNS in essentie doet

DNS staat voor Domain Name System, en de kernfunctie is simpel: het vertaalt een domeinnaam die mensen kunnen onthouden, zoals rnhosting.com, naar het numerieke IP-adres waar de bijbehorende server daadwerkelijk op te vinden is. Zonder DNS zou je elk IP-adres uit je hoofd moeten kennen om een website te bezoeken. DNS-records zijn de individuele instructies die vastleggen welk type informatie waar naartoe wijst.

Het A-record: de basisverwijzing

Een A-record is de meest fundamentele DNS-instelling: die koppelt een domeinnaam rechtstreeks aan een IP-adres. Wanneer iemand rnhosting.com intypt, kijkt de browser naar het A-record om te weten naar welk IP-adres hij moet gaan om de site op te halen. Wijzig je van hostingprovider, dan is het A-record meestal het record dat je moet aanpassen zodat je domein naar de nieuwe server wijst.

CNAME: een alias voor een ander domein

Een CNAME-record wijst niet naar een IP-adres, maar naar een ander domein. Dit wordt vaak gebruikt voor subdomeinen: www.rnhosting.com kan bijvoorbeeld via een CNAME wijzen naar rnhosting.com, zodat beide uiteindelijk bij dezelfde site uitkomen zonder dat je twee keer hetzelfde IP-adres hoeft bij te houden. Verandert het onderliggende IP-adres, dan hoef je alleen het hoofddomein aan te passen — de CNAME volgt automatisch mee.

MX: waar je e-mail naartoe moet

MX-records (Mail Exchange) bepalen welke server verantwoordelijk is voor het ontvangen van e-mail voor jouw domein. Dit is losstaand van waar je website draait — je kunt je site bij de ene partij hosten en je e-mail via een compleet andere dienst laten lopen, zoals Google Workspace of Microsoft 365, zolang de MX-records naar de juiste plek wijzen. Dit is ook precies het record dat het vaakst over het hoofd wordt gezien bij een hostingverhuizing, met gemiste e-mail als gevolg.

Je website en je e-mail delen een domeinnaam, maar hebben vaak compleet verschillende DNS-records nodig om te werken.

Andere records die je kunt tegenkomen

• TXT-records: vrije tekstvelden, vaak gebruikt voor verificatie (bijvoorbeeld door Google) of voor e-mailbeveiliging zoals SPF en DMARC.
• AAAA-record: hetzelfde als een A-record, maar dan voor het nieuwere IPv6-adresformaat in plaats van het klassieke IPv4.
• NS-records: geven aan welke nameservers verantwoordelijk zijn voor het beheer van alle DNS-instellingen van een domein.

Waarom wijzigingen niet meteen doorkomen

Elke DNS-record heeft een TTL (time to live), die aangeeft hoe lang andere servers wereldwijd een antwoord mogen onthouden voordat ze het opnieuw opvragen. Bij een hoge TTL kan een wijziging uren of zelfs een dag duren voordat die overal is doorgekomen. Dit is waarom het verstandig is om de TTL vooraf te verlagen als je een belangrijke wijziging plant — zodat de nieuwe instelling sneller overal zichtbaar wordt.

Kort samengevat

DNS is minder ingewikkeld dan het eruitziet zodra je de kernrecords kent: A voor het IP-adres van je site, CNAME voor aliassen naar andere domeinen, en MX voor waar je e-mail naartoe moet. Bij RN Hosting nemen we DNS-beheer standaard mee bij elke domeinregistratie of -verhuizing, precies om te voorkomen dat klanten hier zelf doorheen hoeven te ploeteren.